შემოქმედება

 

 

პროზა

 

ჩანახატები

 

თარგმანი


პოეზია

<<<   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13    >>>

მე და მთვარე...
29.12.2009

შენ გიმღერი,
გული ისევ ფეთქავს...
მთელი ღამე ვარსკვლავები ვთვალე...
მე მინდოდა,
შენთვის რაღაც მეთქვა...
უშენობა დავაბრალე მთვარეს...

მთელი ღამე,
შევალიე სევდას...
მთელი ღამე,
ვუდარაჯე მთვარეს...
მერე, დილით გაგვეღვიძა მე და...
მთვარეს,
შენი სიყვარულით მთვრალებს...

ნაბახუსევს,
ვისაუბრეთ დიდხანს...
ეხლა მთვარე გულში სითბოს მაქსოვს
მთვარემ შენზე,
ო, რამდენი მკითხა...
დილაა და უკვე აღარ მახსოვს...

მე და მთვარე,
უშენობას ვდარდობთ...
მთელი დილა,
გულის მესმის ფეთქვა...
დღეს თუ არა,
ხვალ ხომ გნახავ ამ დროს...
დღეს თუ არა,
ხვალ ხომ მოხვალ ჩემთან...

სიკვდილს ვაპირებ...
29.12.2009

მზე დაიღალა შენზე ოცნებით...
მთვარეც უმზეოდ სიკვდილს აპირებს...
მე ყოველ დილას, შენთვის მოვკვდები...
მე ყოველ ღამე, ლოცვას ვაპირებ...

და შენ მეძახი, ისევ შორიდან...
მომკლა ლოდინმა და სიმარტოვემ...
ღამით მთვარესთან კოცნა მომინდა...
ამაღამ მაინც, ნუ მიმატოვებ...

მე ვიცი, მაინც დავრჩები ცალად...
და სიმარტოვე წამიღებს როცა...
მე, გული სევდამ ამომაცალა...
და მაინც, შენთან შეხვედრას ვლოცავ...

დღეც დაიღალა შენზე ოცნებით,
ამაღამ, მზესთან სიკვდილს ვაპირებ...
არავინ დარჩეთ განაოცები
როცა ვიპოვი მე ჩემს ნაპირებს...

მზე დაიღალა შენზე ოცნებით...
მთვარეც უმზეოდ სიკვდილს აპირებს...
მე ყოველ დილას, შენთვის მოვკვდები...
მე ყოველ ღამე, სიკვდილს ვაპირებ...

ბოდიში...
28.12.2009

იქნებ,
სიცოცხლე დღესვე მთავრდება...
ამიტომ, მინდა ბოდიშის მოხდა...

იქნებ, სიცოცხლის ბოლოს გადავრჩე,
მე ხომ ფიქრების,
სევდის მონა ვარ...
მე ველოდები, დღემდე განაჩენს...
ვით შესაწირი კრავი მომავალს...

იქნებ, სიცოცხლის ბოლოს დამინდო...
მე დღეებს ისევ, შენით ვიმშვიდებ...
მე ველი, შენ რომ გამიამინდო...
და მომიტანო შენი სიმშვიდე...

იქნებ, სიცოცხლის ბოლოს გავიგო...
გულს რად გტკენ,
თუმცა, მაინც ვერ ვხვდები...
მე მინდა, შენი კოცნა წავიღო...
ვინ იცის, მერე როდის შეგხვდები...

იქნებ, სიცოცხლის ბოლოს გამიგო...
და მაინც,
დღემდე ცრემლებს ვინახავ...
მე, წუხელ შენზე ფიქრმა წამიღო...
და მიმატოვა დილას, კინაღამ...

იქნებ,
სიცოცხლე დღესვე მთავრდება...
ამიტომ, მინდა ბოდიშის მოხდა...

არ გავჩერდები...
27.12.2009

შენს სიყვარულში ასე დაღლილი...
მელაქუცება ღამე ნისლებით...
რამდენი ცრემლი მქონდა დაღვრილი...
და მაინც,
ისევ შენით ვივსები...

ან სიყვარული ასეთს, რას მთხოვდა...
ეს ღამე ისევ, წარსულში მიმაქვს...
მეგონა, თითქოს ისევ გათოვდა...
მაგრამ,
ყოფილა ნაცნობი წვიმა...

სიყვარულს დღემდე, მე ვერ ვამხელდი...
დაგდევდი ლანდად, დაგდევდი ჩრდილად...
მეგონა თოვლი, ისე გავხელდი...
მაგრამ,
ფანჯარიდან მაწვიმდა დილა...

და ღამე ისევ, შენით დაღლილი...
ჩემს ფეხთან გდია ვით ნასუფრალი...
ვით უპატორნო, სურვილ დაცლილი...
და
ჩემი დილის ჭირისუფალი...

სულით ვყოფილვარ სულ მთლად შიშველი...
მაციებს, მაგრამ ფიქრი არა მაქვს...
ვიცი, ოდესმე მაინც მიშველი...
შენი,
ფიქრების დასაფარავად...

სევდა ვარ შენი, ტყვია დახლილი...
ასე რომ ტკივა გულის ნაპრალებს...
გთხოვ, მაპატიო ცრემლი დაღვრილი...
და ღალატს,
მაინც ნუ დამაბრალებ...

მე ისევ შენი გზებით მივდივარ..
და ვიცი, სადღაც რომ დავბერდები...
მე ის აღარ ვარ, უკვე დიდი ვარ...
შენამდე,
მაინც არ გავჩერდები...

მათრობ...
26.12.2009

მე ისევ მათრობს შენი სურნელი...
საკუთარ ფიქრებს ღამეებს ვუთევ...
მე ხომ შევპირდი,
მე ხომ სულ ველი...
ამ სიყვარულით გაპოხილ წუთებს...

მე ისევ მათრობს შენი სურნელი...
და უნაპირო ბურუსში მახვევს...
კვლავ გავათენე,
ღამე წუხელი...
შენ კი საოცრად, ლამაზად წახველ...

მე ისევ მათრობს შენი სურნელი...
და ღამე ჩემში დაეძებს მიზეზს...
მე არ ვყოფილვარ,
დღემდე სულელი...
არადა, ღამე ზურგიდან მიმზერს...

მე ვიცი, შენზე ფიქრი მწარეა...
არ ვიცი, დღემდე ჩემთვის ვინა ხარ...
არ ვიცი,
ასე რად მიხარია...
არ ვიცი, ასე რატომ მიყვარხარ...

შეხედე ცაზე ვარსკვლავი სუნთქავს...
ჩაქრება, მერე ისევ იელვებს...
მე მათრობს,
შენი ლამაზი სუნთქვა...
და ღამის ჩუმი სიცარიელე...

არაფერს ვუშლი...
21.12.2009

ახლა,
საშველად შენს ფიქრებს ვუხმობ...
ღამეა, შენგან კოცნა მერგება...
მთელი საღამო ვიყავი უხმოდ...
და ახლა, ღამე შემომეგება...

შენ დამდევ
ნატვრად, ფიქრად, ოცნებად...
და სიყვარულით განახელები...
ამ ღამეს ვიგრძენ, მე საოცრება...
რომ შემომხვიე უცებ ხელები...

სიზმარი იყავ, ზღაპრად იქეცი...
და ღამე,
შენზე ფიქრში გავლიე...
ამ ღამეს შენთვის გამოვექეცი...
და დილა, ისევ შენით ავრიე...

ეს ღამე,
ისევ ფიქრებით დარდობს...
ეს ღამე, ისევ მოვა მალულად...
შენს სითბოს ისევ, ისევე ვნატრობ...
და ღამეც ჩემში შემოპარულა...

ამ ღამეს,
შენი ნახვა სწყურია...
ვიცი ჩამიკრავ ამაღამ გულში...
ეს ღამე, მართლა უცნაურია...
და ამიტომაც არაფერს ვუშლი...

ვეძებ...
16.12.2009

ვეძებ და მაინც ვერაფრით ვხვდები...
შენი ხმა ჩემს გულს, ასე რად ერთვის...
მე, ქარს მოვტაცე უღრუბლო ფრთები...
და კვლავ მოვედი ზამთარში შენთვის...

ვეძებ და მაინც ვერაფრით ვხვდები...
ვეძებ მას, რაც არ დამიკარგია...
მე, ქარს მოვპარე ნარნარა ფრთები...
და ერთად რომ ვართ ეს ხომ კარგია...

ვეძებ და მაინც ვერაფრით ვხვდები...
და გული მაინც შენით მევსება...
მე, შენი სითბო და შენი ფრთები...
ყოველდღე მკოცნის, მეალერსება...

ვეძებ და მაინც ვერაფრით ვხვდები...
ვინ არის მტერი და ვის ვუშარო...
მოგეპარე და მოგპარე ფრთები...
ახლა, არ ვიცი როგორ გავშალო...

ვეძებ და მაინც ვერაფრით ვხვდები...
შენზე ფიქრები მაინც შემშლიან...
სიზმარს მოვტაცე ფხიზელი ფრთები...
სიზმარი, თითქოს ჩემი ლექსია...

ვიცი...
9.12.2009

ვიცი,
აღარ გენატრება ჩემი ნახვა...
ვიცი,
უკვე დამივიწყე, ასე მალე...
ვიცი,
აღარ გამომხედავ, ისე წახვალ...
ვიცი,
უკვე მერამდენედ დამემალე...

ვიცი,
ვითომ დაივიწყე ჩემი კოცნა...
ვიცი,
როგორ დაგათენდა ჩუმად ღამე...
ვიცი,
მაინც გამიხსენებ, მაშინ როცა...
ვიცი,
როცა ჩემს წარსულთან დააღამებ...

ვიცი,
ჩემი მოფერება აღარ გათბობს...
ვიცი,
თუნდაც ერთი წამით, მაინც მელი...
ვიცი,
შენი მოფერება ახლაც მახსოვს...
ვიცი,
ისევ დამიგროვდა მე სათქმელი...

ვიცი,
განა არ ვიცოდი, ახლაც ვიცი...
ვიცი,
როგორ ეგებება დილას მთვარე....
ვიცი,
ჰოდა ვის ჭირდება ფიცი, მტკიცი
ვიცი,
ჰოდა... ისევ ისე გითვალთვალებ...

იცი?
უკვე მერამდენედ დამემალე?
იცი?
აღარ გამომხედავ, ისე წახვალ...
იცი?
უკვე დამივიწყე, ასე მალე...
ვიცი,
აღარ გენატრება ჩემი ნახვა....

* * *
ვეფერები თითებს...
ამდენს როგორ მითმენ?
ქარს მოყვება შხეფები...
მე კი, თითებს ვეხები...
ქარი მღერის ფარულად...
გულში შემოპარულა...
მე შენს თითებს ვეხები...
ქარს კი მოაქვს შხეფები...
შენ რომ გხედავ ვენთები...
დამისველნენ წვეთები...
გამომწვევად მიყურებ
და თან წვეთებს ვიპკურებ...
შენი მზერა მაწვალებს...
რა გაუძლებს მაგ თვალებს...
მე მთვრალი ვარ ოცნებით...
დამიბრუნე კოცნები...
ხედავ? მზეა ნასვამი...
ნეტა, ამდენს რას სვამდი...
ვეფერები თითებს...
ვერ დაითვლი იმდენს...

ველოდები მზეს...
4.12.2009

მთელი კვირა ველოდები მზეს,
ყოველ დილას ლურჯი ზეცა მათრობს...
სხვა თუ არა, მე გიპოვი დღეს...
მე ხომ, შენი მოფერება მათბობს...

მთელი კვირა ველოდები მზეს,
მზესთან ერთად ულამაზეს ასულს...
მთელი ღამე შენი დარდი მდევს,
და ფაქიზად ვეფერები წარსულს...

მთელი კვირა ველოდები მზეს,
ჩემს გულში რომ უშენობას წაშლის...
ვიცი, მაინც შემიბრალებ დღეს...
და მზესავით გამიღიმებ მაშინ...

მთელი კვირა ველოდები მზეს,
ყოველ დილას შენსკენ ფიქრებს ვგზავნი...
შენთან ერთად დავიღალე მეც...
ვიკარგები, როგორც უცხო მგზავრი...

მთელი კვირა ველოდები მზეს,
ყოველ დილას შენით ვიკლავ წყურვილს...
შენ თუ არა, მე გიპოვი დღეს...
მე მზე მითბობს უშენობის სურვილს...

მთელი კვირა ველოდები მზეს,
ყოველ დილას შენი სუნთქვა მესმის...
შენი ფიქრი ძველებურად მდევს,
ყოველ დილას მაინც თავზე მესხმის...

მთების იქეთ მიმალულა მზე...
ყოველ დილას გელოდები სახლში...
სხვას თუ არა, მზეს ვიპოვი დღეს...
და სიყვარულს უსასრულოდ გავშლი...

ზამთარი მოდის...
2.12.2009

გათელილ ფოთლებს დაემსგავსა ჩემი ცხოვრება...
ვიღაცა მომდევს...
ვემალები შიშველ ტრამალებს...
ვიცი, ოდესმე დამიძახებ, გემახსოვრება...
ეს შემოდგომა, ზამთარში რომ სხვაგან დამალეს...

ზამთარი მოდის... გაშიშვლებულ ფიქრებს მისერავს...
და გათელილი,
ფოთლებივით მტკივა ახლავე...
მე შემოდგომა მივატოვე ისევ ნისლებად...
და ველი ფიფქებს, ზამთარში რომ კვლავ დამმარხავენ...

ზამთარში, თოვლში მიყუჩებულ გრძნობას ვახელებ...
და შიშველ ხეებს,
დასტყობიათ ცივი ვენები...
იცი, რომ მაინც ფანტელებად მოგხვევ ამ ხელებს...
და ისევ გეტყვი, მენატრები, არ მეჩვენები...

თოვლმა, ფიფქებმა ოცნებები სადღაც დამალეს...
ვიცი,
შენ მაინც დამიძახებ გემახსოვრება...
მე ვიღაც მოდევს... ვემალები ისევ ტრამალებს...
გათელილ ფოთლებს ემსგავსება ჩემი ცხოვრება...

* * *
30.11.2009

მთელი ღამე ვეფერები კვირტებს
ღამეც ისევ უშენობით მიტევს...

ვხედავ,
როგორ აყვავილდა ნუში...
და კვირტები შემოასკდა ღამეს...
შენი სითბო მოენატრა გუშინ...
შენს ლოდინში გაშიშვლებულ წამებს...

ვხედავ,
როგორ აყვავილდა ნუში...
დარდმა ისევ დაუბერა ქარებს...
მე უშენოდ დამაღამდა გუშინ...
მღელი ღამე ვესაუბრე მთვარეს...

ვხედავ,
როგორ აყვავილდა ნუში...
გაშიშვლებულ სულს ფოთლებით ვავსებ...
უშენობამ გამაგიჟა გუშინ...
მთვარე იყო საოცარი, სავსე...

ვხედავ,
როგორ აყვავილდა ნუში...
და ფოთლებიც როგორ გაირინდა...
ვერ გიპოვე, დავიღალე გუშინ
დილაა და ისევ შენთან მინდა...

ვხედავ,
როგორ აყვავილდა ნუში...
მთელი ღამე გავატარე მარტომ
შენ ქარი ხარ, მოფრიალე სულში...
ჰოდა, ისევ შენი ქროლვა მათბობს...

მთელი ღამე ვეფერები კვირტებს
ღამეც ისევ უშენობით მიტევს...

ამიტომ...
26.11.2009

ვიცი ახლოა, ის რასაც ველი...
და ახლა,
ისევ ეგ კოცნა მშველის...

არ ვიცი,
ასე რატომ მაგიჟებს,
შენი ღიმილი, შენი ტაროსი...
მე, დღემდე ვითვლი შენსკენ ნაბიჯებს...
და ვდგავარ მთაზე, ვით იკაროსი...

არ ვიცი,
ასე რატომ მაგიჟებს...
შენი თვალების შემოჩეხება...
დავდივარ, ისევ ვითვლი ნაბიჯებს...
და გული, ისევ სევდით მევსება...

არ ვიცი,
ასე რატომ მღერიან...
შუა ზამთარში მთვრალი ვერხვები...
მოვფრინავ, მე ხომ აღარ მელიან...
მოვფრინავ შენსკენ, შენ კი ვერ ხვდები...

არ ვიცი,
ასე რატომ მაოცებს...
შენი ღიმილი, მზესავით მწველი...
მოგეპარები, ჩუმად გაკოცებ...
და სერენადებს დილამდე ვმღერი...

მაქვს ფრთები,
მთაზე ვდგავარ და ველი...
და სულში სევდა ისევ ამინდობს...
მოვფრინავ, ღრუბელს მოვხვიე ხელი...
და მზეს ვუგზავნი კოცნას ამიტომ...

ვიცი ახლოა, ის რასაც ველი...
და ახლა,
ისევ ეგ კოცნა მშველის...

შეშლილი ფერია...
25.11.2009

სევდა ტალღებად მეხლება თითქოს...
ჩვენ ორნი ვდგავართ ზღვასთან და ისევ...
მე ვერ გავუძლებ ტალღების სითბოს...
ორივეს გულებს ასე, რომ გვივსებს...

და კიდევ უფრო, დიდ ტალღებს ველი...
და ზამთრის სუსხი ნაპირებს არწევს...
უჩუმრად, ისევ მოგხვიე ხელი...
და შენი სითბო ჩემამდე აღწევს...

ნაპირთან დგახარ და ისევ მელი...
გრძნობებმა ზღვასთან გააბა ფიქრი...
ვიცი, მომელის მე ბრძოლა ძნელი...
ნაპირზე ვდაგვარ და სადღაც მივქრი...

თმაგაწეწილი შენ გავხარ ტალღას...
აბობოქრებულ შეშლილ ფერიას...
დავდივარ ასე, არ ვიცი დაღლა...
და ოცნებებიც არაფერია...

გახსოვს,
ზღვა როგორ გვარწევდა მაშინ...
რა კარგი იყო, დუმილი იმ დროს...
ვიდექით ქარში, მერე წვიმაში...
და სიყვარული გვახრჩობდა თითქოს...

უხილავ კართან...
24.11.2009

და როცა ვრჩები, საკუთარ თავთან...
მაშინაც, შენზე ვფიქრობ, ვისვენებ...
მაგ შენი გულის, უხილავ კართან...
ვდგავარ, გელი და ისევ გიხსენებ...

ვის აბარია კარის სადავე...
კარებთან ვდგავარ და შენზე ვფიქრობ...
გამოხვიდოდე ნეტა ახლავე...
გამიღიმებდე, ან თუნდაც თითქოს...

ასეა, მაინც სულ მუდამ გელი...
კარებთან დარდებს მივაწყობ წყებად...
თუ დამინახო, არა მკრა ხელი...
არ გაგიღიმო კვლავ გამომწვევად...

შევერცხლილ თმებში მიჩნდება სევდა...
ათასი წელი გაღებას ვლამობ...
კართან ვარ ღამეც, კართან ვარ დღეც და...
გააღე კარი და გარეთ გამო...

დაუკითხავად არ ვაღებ კარებს...
ვიცოდე მაინც, დამიცდი კართან?
დარდს და მოწყენას ნუ გაიკარებ...
მე კი, დავრჩები საკუთარ თავთან...

გკოცნე ტუჩებში...
23.11.2009

ნასვამმა,
რამდენჯერ გაკოცე ტუჩებში...
მკლავებში,
ფაქიზად გარწიე დილამდე...
ეს ღამეც გავლიე ფიქრსა და ნუგეშში
დილა კი,
შენს ღიმილს, შენს ფიქრებს მივანდე...

მთვრალი ვარ,
ამაღამ დამახრჩობს ფიქრები...
შენ ალბათ,
სიზმარში მთვარესთან მღალატობ...
მე მაინც გკოცნი და გეხები, თითებით...
შენს გვერდით ვწევარ და ვერ ვხვდები რაღატომ...

და რატომ,
მაგიჟებს ეს ღამე სულელი...
მთვრალი ვარ ოცნებით,
სადღაა ნამუსი...
შენ ალბათ ჩემს კოცნას სიზმარშიც სულ ელი...
ნაწვალებ ტუჩებში გამჯდარი ბახუსით...

და გარწევ,
დილამდე ჯერ კიდევ შორია...
და
შენზე ფიქრები გონებას მიმღვრევენ...
თითებით გეხები და ასე მგონია...
წუთები, დღეები შენს ფიქრებს მისდევენ...

მთელი გზა,
ისევე შენს ფიქრებს მივანდე...
და ღამეც გავლიე ფიქრსა და ნუგეშში...
მე ღამე გითენე არ გახსოვს? დილამდე...
და დილას ისევე გაკოცე ტუჩებში....


დამისხი...
18.11.2009

ვინ შეაჩერებს, მზეს და ალიონს...
ვის შესწევს ნეტა, ძალა ამისი...
დამისხი,
ვისკი უნდა დავლიო...
უნდა გამოვთვრე, ვისკი დამისხი...

ვინ შეაჩერებს, ქარს და გრიგალებს...
ვინ გამიმრთელებს, გრძნობას გაყოფილს...
ჩემს შესანდობარს,
მერე ვინ დალევს...
ვის ვნახავ მერე მშვიდს და კმაყოფილს...

ვინ შემაჩერებს, რომელი ერთი...
ეხლა ვსვამ,
ისევ შენით ვენთები...
მე მიყვარს, შენი ნატანჯი ღმერთი...
მიტოვებული ჩემი ღმერთები...

უნდა დავლიო, ვისკი დამისხი...
ვისკი მომიტანს,
ფიქრებს,
იმედებს...
როცა დავთვრები, ვიცი ამისთვის...
მე ჩემი ღმერთი ვერ გამიმეტებს...

ვინ შეაჩერებს, ლოცვას, დიდებას...
ღმერთამდე,
მაინც კიდევ შორია...
დამისხი, შენი კოცნა მინდება...
მე ხომ უშენოდ არ მიცხოვრია...

ვის შესწევს,
ნეტა ძალა ამისი...
დამისხი, მაინც უნდა დავლიო...
უნდა გამოვთვრე, ჰოდა დამისხი...
და ეს ცხოვრება მთვრალმა გავლიო

ისევ შორს არი...
18.11.2009

ისევ მეძახი, სადღაც შორიდან...
უშენოდ მხრები როგორ გავმართო?
მთელი ცხოვრება, შენსკენ მოვდივარ...
შენ კი, მიდიხარ უმისამართოდ...

ისევ მეძახის ნატანჯი ფიქრი...
შენზე ოცნება, გასაოცარი...
მთელი ცხოვრება, მე შენსკენ მივქრი...
შენამდე გზა კი, ისევ შორს არი...

ისევ მეძახი, მაგრამ შენამდე...
მხოლოდ ვიწრო და გრძელი გზებია...
მახსოვს, ცხოვრება მე ვერ მომანდე...
ეს დღემდე ჯერ არ გამნელებია...

ისევ მეძახის, მე ძველი იჭვი...
არადა, მაინც ბოლომდე გენდე...
მთელი ცხოვრება, უშენოდ მიჭირს...
დღესაც მიყვარხარ, გნატრულობ დღემდე...

ვიცი მეძახი, სადღაც შორიდან...
გაზაფხულივით, დამრჩი იებად...
მთელი ცხოვრება, შენსკენ მოვდივარ...
ეს სიყვარულიც მეპატიება

და რა გაგიჟებით...
17.11.2009

მახსოვს,
გნატრობდი და მაინც გაგიხსენე...
რა ვქნა უშენობამ სევდას მიმაჩვია...
ჩემგან ბორკილები აიხსენი?
და ეს, ყველაფერი არად მიგაჩნია?...

მათოვს,
სიცისფრე და წამი შესაფერი...
ვიცი, მელოდება მაინც აღსასრული...
თურმე, დამავიწყდა ყველაფერი...
გარდა, სევდისა და სიყვარულის...

მახსოვს
ეგ თვალები, ასე ნაღვლიანი...
ჩემი განშორებით ასე დატანჯული...
შენი გამოხედვა, დარდიანი...
შენი მოლოდინი, დაქანცული...

ვიცი,
მონატრებას იმედებით ავსებ...
მახსოვს, სიმარტოვე წვიმაში და ქარში...
მაშინ, ზეცა იყო ვარსკვლავებით სავსე...
და რა გაგიჟებით, მიყვარდი მაშინ...

ეხლაც,
მენატრები ისევ გაგიჟებით...
მაინც, ჩემთანა ხარ, სანამ გული ფეთქავს...
მოვალ... სასთუმალთან ისევ დაგიჯდები...
და მოგონებები ისევ ამოხეთქავს...
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×
+

ზვიად კეჭაყმაძის ფოტო გალერეა

×

×